Alfred Wilhelm Grohman urodził się 24 maja 1874 roku w Łodzi, w rodzinie przemysłowców, która około 1820 roku przywędrowała z Saksonii w czasach kiedy to tworzył się przemysł włókienniczy w polskim Manchesterze. Szkołę średnią ukończył na Łotwie, a po ukończeniu służby wojskowej studiował w Charlottenburgu i Monachium , gdzie uzyskał w 1900 roku stopień doktora nauk filozoficznych
Po powrocie ze studiów pełnił funkcję dyr. do spraw pracowniczych w rodzinnych zakładach kierowanych przez starszego brata Henryka. Ojciec Ludwik miał zamiłowanie do pracy społecznej i był m.in. założycielem i komendantem straży pożarnej w Łodzi. Syn odziedziczył po ojcu te zainteresowania. W roku 1901 wstąpił w szeregi straży pożarnej i w roku 1913 został wice komendantem Łódzkiej Ochotniczej Straży Pożarnej, a w 1915 jej komendantem. Funkcję tę pełnił aż do śmierci. W roku 1916 powierzono mu funkcję wiceprezesa Związku Floriańskiego na Ogólnopolskim Zjeździe Straży Ogniowych.
Wybuch I wojny światowej zastał go za granicą, ale po powrocie do rodzinnego miasta natychmiast pochłonęła go praca społeczna - zajął się organizowaniem pomocy dla głodujących łodzian. Był też wielkim patriotą. W roku 1918 urządził w swojej rezydencji skład broni amunicji, którą przemycano w wozach strażackich z sąsiednich terenów. W listopadzie 1918 roku zaangażował się w akcję rozbrajania okupantów niemieckich, zapewniając mieszkańcom Łodzi bezpieczeństwo i chroniąc majątek państwowy.
W roku 1920 wstąpił do czynnej służby wojskowej i wziął udział w wojnie polsko – bolszewickiej.
Kiedy w roku 1922 powołano Centralny Komitet Polskiej YMCA wszedł w skład tegoż komitetu oraz został członkiem budowy gmachu Polskiej YMCA w Łodzi.
Prowadził niezwykle ożywioną działalność społeczną. Poza wspomnianą działalnością w stowarzyszeniu YMCA był:
- Prezesem Związku Oficerów Rezerwy
- V-prezesem Domu Miłosierdzia
- Prezesem Szpitala dla Dzieci „Anny Marii”
- Sędzią Handlowym
- Współzałożycielem kuchni dla najbiedniejszych członków straży ogniowej
- Radnym Magistratu Miasta Łodzi
- Corocznym przewodniczącym Jury Biegu Okrężnego „Kuriera Łódzkiego
- Działaczem Chrześcijańskiego Towarzystwa Dobroczynności
- Członkiem Zarządu Komitetu do spraw Bezrobocia
- Organizatorem łódzkiego szkolnictwa technicznego.
W okresie od 20 kwietnia 1920 roku do 4 lutego 1923 pełnił funkcję prezesa Łódzkiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej. Niestety fakt ten został pominięty w jego licznych biogramach.
Miał słabość do tenisa, stąd też był fundatorem nagród na zawodach tenisowych. Jego bracia również interesowali się sportem. Leon był założycielem klubu tenisowego – S.S. „LAWN TENNIS”, gdzie pełnił funkcję wiceprezesa, zaś Henryk wspierał finansowo działalność ŁKS.
Kiedy zmarł 13 marca 1934 roku został pochowany z wielkimi honorami. Kondukt pogrzebowy z domu rodzinnego przeszedł ulicami Łodzi, a latarnie były udekorowane kirem i zatrzymywał się przed siedzibami straży ogniowych. Uroczyste pożegnanie zmarłego miało miejsce na placu Wolności i uczestniczyli w nim przedstawiciele najwyższych władz.
W roku 2002 złożono wniosek o przemianowaniu ulicy Magazynowej na Księżym Młynie na Aleję imienia Alfreda Grohmana. Niestety wniosek tan został odrzucony przez Radę Miejską w Łodzi.
